ตั้งโจทย์ให้เป็นสิ่งที่ทดสอบได้
ถ้าต้องการทำต้นแบบสำหรับโครงงาน ให้เลือกจุดใช้งานสมมติเพียงจุดเดียว เช่น ทางเดินหน้าอาคารที่มีใบไม้แห้งตกหลังเลิกเรียน เลือกพื้นเรียบในพื้นที่ปิดสำหรับทดสอบ และกำหนดว่าเครื่องต้องเก็บอะไรในหนึ่งเที่ยว ตัวอย่างโจทย์คือเก็บใบไม้ที่วางกระจายในแนวทดสอบแล้วนับจำนวนที่เข้าไปอยู่ในถาด ข้อมูลแบบนี้ช่วยให้ตอบได้ว่าการปรับต้นแบบครั้งถัดไปทำให้ผลดีขึ้นตรงไหน
ร่างแนวทางเดินของเศษบนกระดาษก่อนเลือกชิ้นส่วน วาดเส้นจากตำแหน่งเศษบนพื้นไปถึงปากถาด ทำเครื่องหมายบริเวณที่ใบไม้อาจสะดุดที่ขอบหรือกระเด็นออกด้านข้าง จากนั้นวางกรอบขนาดของต้นแบบให้ผู้ทดลองเข็นและหันกลับได้บนพื้นที่ที่เตรียมไว้ ถ้าทำในห้องเรียน ให้ผู้สอนตรวจความมั่นคงของโครง การยึดมือจับ และส่วนที่สัมผัสได้ก่อนนำออกทดลอง

จัดวางแปรงและถาดให้เศษเดินทางต่อเนื่อง
ต้นแบบอย่างง่ายใช้โครงเข็นที่มีล้อ แปรง และถาดรับที่ถอดได้ เลือกตำแหน่งถาดให้มองเห็นจุดที่เศษผ่านเข้าปากรับ ด้านล่างของปากถาดควรอยู่ใกล้พื้นพอให้ใบไม้ผ่านได้โดยไม่ไปขูดพื้นในช่วงทดลอง เวลาปรับ ให้ลองเปลี่ยนเฉพาะตำแหน่งถาดหรือเฉพาะแนวแปรงทีละอย่าง จะได้แยกผลของแต่ละจุดออกจากกัน ควรเลือกวัสดุผิวเรียบที่ตรวจได้ง่ายและเก็บขอบคมให้เรียบร้อย
การใช้ชุดแปรงสำเร็จรูปที่มีฝาครอบช่วยให้โครงงานมุ่งไปที่การเก็บเศษและทดสอบแนวรับได้ ส่วนประกอบที่หมุนและจุดหนีบควรอยู่ใต้ฝาครอบตลอดการทดลอง เมื่อจะเปิดตรวจให้จอด หยุดกลไก และรอจนส่วนที่เคลื่อนไหวหยุดนิ่ง หากถาดโยกหรือโครงบิดหลังใส่เศษ ให้พักการทดลองและแก้การรองรับก่อนเก็บข้อมูลเพิ่ม เพราะความคลอนทำให้ระยะปากถาดเปลี่ยนและผลทดสอบคลาดเคลื่อน
เปรียบเทียบผลจากการกวาดซ้ำ
ขีดแนวเริ่มและแนวสิ้นสุดบนพื้น แล้ววางใบไม้ชุดเดิมตามตำแหน่งเดิมในแต่ละรอบ บันทึกจำนวนตั้งต้น จำนวนที่อยู่ในถาด และตำแหน่งที่พบเศษเหลือ แบ่งเศษตกค้างเป็นส่วนที่อยู่หน้าเครื่อง ริมสองข้าง หรือหล่นจากถาดหลังผ่านแนวทดสอบ ถ้ามีผู้ทดลองหลายคน ให้บันทึกชื่อผู้เข็นและเวลาที่ใช้แยกกัน จังหวะเข็นต่างกันอาจทำให้ใบไม้เคลื่อนผ่านแปรงต่างกัน แม้ตั้งชิ้นส่วนไว้เหมือนเดิม
หลังทดลองแนวตรง ให้เพิ่มงานเลี้ยวเข้ามุมโดยใช้พื้นที่ที่เท่ากันทุกครั้ง สังเกตว่าล้อพาโครงเบียดปากถาดออกจากแนวหรือมีเศษหลุดตอนเปลี่ยนทิศหรือไม่ ต้นแบบที่เก็บเศษได้มากในแนวตรงอาจใช้หลายจังหวะเมื่อเลี้ยวชิดเสา จึงควรบันทึกจำนวนครั้งที่ต้องถอยจัดแนวไว้ด้วย หากขนาดใบไม้ต่างกันมาก ให้แยกรอบใบเล็กและใบใหญ่เพื่อดูว่าแบบที่เลือกเหมาะกับเศษกลุ่มใด
สรุปสิ่งที่ทำงานได้และเงื่อนไขของต้นแบบ
นำรูปก่อนและหลังมาเทียบกับตารางบันทึกการทดลอง แล้วอธิบายการแก้แบบโดยโยงกับหลักฐาน เช่น ปรับถาดแล้วใบไม้ที่เคยค้างหน้าปากรับลดลง แต่ยังมีใบหลุดด้านข้างเมื่อเลี้ยว ระบุชนิดเศษ ลักษณะพื้น และช่วงการทดสอบไว้ให้ครบ ผู้อ่านที่นำแบบไปทดลองต่อจะได้เลือกเงื่อนไขเดียวกันและตรวจได้ว่าปรับแล้วเกิดผลซ้ำหรือไม่
ปิดงานด้วยการสาธิตการถอด เท และใส่ถาดกลับ รวมถึงการเก็บรถเข้าที่ หากผู้ทดลองทำเศษหกระหว่างเดินไปเท ให้บันทึกเป็นส่วนหนึ่งของผล เพราะงานเก็บขยะเสร็จเมื่อเศษถึงภาชนะปลายทาง สำหรับการนำแนวคิดไปใช้ในพื้นที่ขนาดใหญ่ ให้เริ่มสำรวจชนิดเศษและภาระงานของพื้นที่จริงใหม่ บันทึกต้นแบบจึงมีประโยชน์ในฐานะข้อมูลการทดลองเกี่ยวกับแนวแปรง ปากรับ และการถือถาด